ဒီကေန႕ ညီေလး လင္းထက္ ေမြးေန႕၊ တခုခု ေရးမယ္ၾကိဳတင္စိတ္ကူးထားတယ္။ ခု ဒီကဗ်ာေလး
ေရးျဖစ္ေတာ့ (သူလဲ ကိုယ့္မေရးရေသးတဲ့ စာအုပ္ေတြထဲက အဓိကဇာတ္ေကာင္ တစ္ေကာင္ပဲမို႕)
သူ႕ကို ဒီကဗ်ာေလး ေမြးေန႕လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးလိုက္ပါတယ္္။

ခဏ ဧည့္သည္

ေကာင္းစြာ ခ်ဳပ္ထိန္းထားျပီးျဖစ္လို႕ ပံုစံက်ေနတဲ့ စိတ္ကို
ညက ျဖည္လႊတ္ေပးၾကည့္တယ္။

ဝရံတာလိုလို ကျပင္လိုလို ဖိနပ္ခၽြတ္လိုလို
အလွေၾကြျပားေတြ အျပည့္ခင္းထားတဲ့ အုတ္ခံုစြန္းတစ္ခုမွာ
စိတ္ကူးယဥ္တာလိုလို ခံစားေနတာလိုလို အေတြးျပန္႕လြင့္ေနတာလိုလို
ထုနဲ႕ထည္နဲ႕ ေငြ႕ရည္စိုင္ခဲဖြဲ႕ခဲ့သမွ် ႏွစ္ငါးဆယ္ေက်ာ္ေက်ာ္ရဲ႕ အစြန္းအစပ္မွာ။

စကားဝါ ပန္းနံ႕က ေမႊးအီအီ
ခပ္လွမ္းလွမ္း ေတာစပ္(လိုလို) ထဲက ဘုတ္သံက တအီအီ
ဆာကုရ ဆိုတဲ့ မိတ္ေဆြရဲ႕အခ်စ္ေတာ္ေခြးကေလးကလဲ တအီအီ
ငါ ေတာင္ေတာင္အီအီ ေတြးမိသမွ် အားလံုး မအီမလည္ခ်ည့္သာ။

ငါ့ ေနာက္ေက်ာမွာ
စင္ေတြနဲ႕အျပည့္ စီရီျဖည့္တင္းထားတဲ့ စာအုပ္ေတြအမ်ားၾကီး
(ငါ ဟာ နယ္စြန္နယ္ဖ်ားက စာၾကည့္တိုက္ကေလးတခုမွာ တည္းခိုေနတာပါ)
ငါ့ အေနာက္မွာ
ဖတ္ရွဳလို႕ မကုန္ႏိုင္ေအာင္ ေထြျပား ရွည္လ်ား ရွဳပ္ေထြးမွဳမ်ား တပံုတေခါင္းနဲ႕
မေရးသားရေသးတဲ့ ဘဝဇာတ္ေၾကာင္း စာအုပ္ေတြအမ်ားၾကီး
(ငါ ဟာ ဆံုးစမရွိတဲ့ သံသရာခရီးသြားတစ္ေယာက္အျဖစ္ ခုလက္ရွိဘဝမွာ တည္းခိုေနတာပါ)

ညနက္လာေလ
ဖြင့္ထားတဲ့ သီခ်င္းသံ (လြန္ခဲ့တဲ့အႏွစ္ ၃၀ ေလာက္က သီခ်င္းေတြ) ေလးနက္လာေလ
ငါ့ ရဲ႕ စားျမံဳ႕ျပန္ လုပ္ငန္းဟာ အရသာ ပ်စ္ခၽြဲထူးအမ္းနက္ရွိဳင္းလာေလေလနဲ႕ေပ့ါ။

ေနာက္ဆံုးေတာ့
အဆံုးသတ္တခုဟာ ရွိႏွင့္ျဖစ္တည္ခဲ့ျပီးသား အဆံုးသတ္ကေလးေပါင္း
အရာအေထာင္အေသာင္းတို႕လိုပဲ အဆံုးသတ္ခဲ့ပါတယ္။
(ေအာက္ေဖာ္ျပပါအတိုင္း အဆင့္ဆင့္)



- ေကာ္ဖီခြက္ကို ေဘစင္ထဲထည့္ခဲ့
- ေရအိမ္ဝင္ကာ ပံုမွန္ညစဥ္လုပ္ေနက်အစီအစဥ္ေတြ ေဆာင္ရြက္ျပီးစီးခဲ့
- မသံုးျဖစ္ပဲ ပြင့္ေနတဲ့ ကြန္ျပဴတာကို ရွပ္ေဒါင္းလုပ္ခဲ့
- အသင့္ခင္းျပီးသားအိပ္ယာထဲ မဝင္မီ မီးခလုပ္ကို ပိတ္ခဲ့
- စိတ္တံခါးကို ပံုစံက် ျဖည္းညွင္းျငင္သာစြာ အေႏွးမွိန္ခ်ခဲ့…..

ခင္ေအာင္ေအး
၉၊ ဇြန္၊ ၂၀၁၁ မဲေဆာက္ ၇း၂၆ နာရီ